Indywidualizm w Polsce – Jak my Hindusi widzimy tą różnicę

Indywidualizm jest bardzo silną koncepcją w Polsce. Ludzie w Polsce mają prawo wyrazić swoje uczucia.

Indywidualizm w Polsce – Jak my Hindusi widzimy tą różnicę

W Indiach jesteśmy wychowani w społeczeństwie tak zwanym kolektywnym (collective society po ang). Rodzina Indyjska trzyma się razem. Rodziny postępują według patriarchalnej ideologii. Są silne, stabilne i wytrzymują najtrudniejsze czasy. Podejmowane przez nas decyzje mają wpływ na siebie nawzajem. Dlatego każdy członek musi brać pod uwagę, jak jego decyzja będzie miała wpływ na inne osoby w najbliższym otoczeniu. Jako przykład mój ojciec wychowywał się w bardzo tradycyjnym domu. Mój dziadek nie pozwolił mojej babci pracować (chociaż miała wyższe wykształcenie pedagogiczne), ale zamiast tego chciał aby ona dbała o swojej dzieci. Musiała zaakceptować jego decyzję. Kiedy mój tata był nastolatkiem, dostał pracę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ale nasz dziadek chciał żeby był blisko rodziny i zajął się z nimi. Musiał się zobowiązać. Dla nas rodzice i ich życzenia są bardzo ważne. Mój ojciec zawsze powtarza to, że nie chce popełnić tego samego błędu ze swoimi dziećmi (co popełnił jego ojciec). Był otwarty na temat mojego wyjazd za granicą i moją chęć poznania świata. Często przypomina nam, jak bardzo jesteśmy szczęśliwi że on jest otwarty w tej kwestii. Mój Ojciec do tej pory żałuje że nie mógł wyjechać do obcego kraju w jego młodym wieku. Palącym pytaniem jakie mój Ojciec zawsze miał było, ‘co by było, jeśli bym wyjechał wtedy z Indii?’. ‘Kim Ja bym był teraz?’ ‘Jakim byłbym Osobą?’ Dziś mój ojciec i matka mają więcej czasu na podróż i na zwiedzanie świat.

W Indiach indywidualizm jest nie mile widziany. My mamy dużo silniejsze normy. Wieczorami nie możemy wychodzić z domu, spotkać się z znajomymi albo wyjść na miasto. Picie alkoholu, albo imprezowanie nawet nie wchodzi w grę. Jeśli jakiś czas napiję piwo z kumplem, to muszę po cichu wrócić do domu i pójść spać(nawet nie mówię dobrej nocy do mamy, aby nie czuła ze piłem alkohol). Uczymy się tłumić nasze uczucia. Nie mów o tym co czujemy, ale zamiast tego powiedzieć, mów co inni chcą się usłyszeć. Nauczyliśmy się kontrolować nasze uczucia, ponieważ uczucia są związane z ego. Wyrażanie mojej opinii jest egoistyczne. Jeśli ktoś mnie podenerwuje lub irytuje, to prawdopodobnie dlatego że coś jest nie tak z nami. My powinniśmy kontrolować nasze uczucia. Jak moje działania miałyby wpływ na innych? Pomyśl, zanim będę działać/ mówić.

W Polsce mamy dużo dostęp do rozrywki. Mamy mniej norm i zasad dotyczące życie. Trzeba w siebie mieć tą kontrolę. Musiałem nauczyć mieć tą kontrole u siebie w Polsce. Do tej pory mam problem. Ale każdego dnia, coraz bardziej nauczam się mieć tą kontrolę. Ludzie w Polsce uczą się wyrażać od małego, i są dumni z ich “myśli”, i tego kim oni są. Myślenie i odczuwanie jest traktowane jako ‘ludzkie’. Jesteś nieszczęśliwy? Wyraz to! Czujesz się zły? Pokaż to! Kochasz kogoś? Wyrażaj swoją miłość i powiedz jak się czujesz. Nie ma się czego wstydzić. Bardzo często jestem w szoku z tym, jak 12/ 14-latek w Polsce ma swój własny głos i potrafi przekazać swoje uczucia do innych. Typowy polski nastolatek/nastolatka wie co lubi lub nie lubi, jest pewny siebie, ma dziewczynę/chłopaka i całkiem dobrze myśli o siebie(dba o swój interes) i robi to, co mu/jej się podoba. Polacy czują się pewni z swoimi myślami . Według ich, myśl istnieje po to aby je moglibyśmy wyrażać.

W Polsce dorośli mogą zdecydować się o wiele rzeczy, które mogą mieć znaczenie w ich życiu. Uniwersytet/kierunek na który chcą się dostać, decydować o tym co chcą zrobić w swoim życiu, kim chcą się być w życiu … itd itp. Reklamy w telewizji i w radiu głównie skupują się do ludzi i do ich indywidualizmu. Społeczeństwo i media promują indywidualizm. Reklamy związane z samochodami, RTV/AGD celują do ludzkich zapotrzebowania. Reklamy samochodowe przypominają Ci, że musisz kupić ten samochód ponieważ Ty możesz, i powinieneś! Weź te wakacje do Hiszpanii lub Portugalii, bo na to ‚zasługujesz’. Najbardziej znany bank w Polsce ma tytuł „Otwórz rachunek oszczędnościowy dla najważniejszą osoby na tym świecie!, TY!’

Jest pozytywna strona tego indywidualizmu. Kiedy dzieci zachowują się z własnymi myślami i podejmują własne decyzje, one są wtedy w 100 procentach odpowiedzialni za to. Prowadzi to do większej pewności siebie i o własnej zdolności. Kiedy nauczy się tego, stają się coraz bardziej niezależne, co zmniejsza stres u rodziców. Ale są też minusów. Z powodu zbyt wielu indywidualizmu, wiele razy możemy znaleźć ludzi z własnymi indywidualistycznymi poglądami i wymaganiami. Ci ludzie są jak balony latające w niebie. Dokonują własnych wyborów i robią to, czego chcą. W pewnym momencie po prostu zgubią się we własnych myślach. Nie wiedzą czego naprawdę chcą osiągnąć w życiu. Czyż Indywidualizm jest dobry czy zły? Daj mi znać w sekcji komentarzy poniżej

4 komentarze

  1. mood766

    05/07/2017 at 03:21

    Każdy człowiek jest równy. Nie powinno być sytuacji w której ktoś kształtuje całe życie za Ciebie. Oczywiście jeśli robisz to co Ty chcesz. Pamiętaj to Ty ponosisz konsekwencję. Jako grupa, łatwiej pokonać trudności. Ale czy dokładnie w taki sposób jaki Ty tego chcesz? Na pewno nie warto zatracać się w skupianiu tylko na swojej osobie. Bo koniec, końców jesteśmy istotami stadnymi.

  2. Ola

    05/07/2017 at 21:11

    Szczerze mówiąc bardzo zaskoczyło mnie Twoje stwierdzenie. Pewnie w porównaniu z Indiami jest w Polsce bardziej indywidualistyczne podejście. Jednak ja nie uważam, żeby w Polce było wielu ludzi ze swoim zdaniem/swoim własnym stylem. Większość osób robi to, czego się od nich oczekuje – bo tak jest wygodniej. Większość ubiera się jak wszyscy -żeby się nie wyróżniać. Idą utartymi już schematami, nie zastanawiając się czy tego właśnie chcą. Robią to, bo to wydaje im się normalne, słuszne, może nie chcą zawieść rodziny, lub chcą aby po prostu nikt im nie marudził. Można tu podać wiele przykładów- od błahych jak panująca moda ubraniowa, mało ludzi wyróżnia się u nas swoim stylem. Po większe jak np to, że niezbyt wierzący ludzie chrzczą swoje dzieci aby tylko „teściowa nie marudziła”. Oczywiście to są tylko moje luźne spostrzeżenia i porównania do bardziej zachodniej Europy

  3. Wojtek

    07/07/2017 at 07:51

    indywidualizm jest postawą naszej cywilizacji (Europejskiej).Już w XIV wieku zaczął się kształtowa .Oczywiście że jednostka jest ważniejsza ! .Każdy ludobójczy ustrój był kolektywny ! .To samo z kapitalizmem w XIV wieku dokonał cudu dokonując rewolucji przemysłowej .Kto popychał rewolucji :inżynierowie,robotnicy domorośli odkrywcy NIE KOLEKTYW ,NIE PAŃSTWO .Normy moralne też zerze rodziły się w oderwaniu od władzy czy tradycji .Indie rzez swój system kastowy maiły same problemy .W Polsce rolnik mógł walczyć w iniach religii mu tego zakazywała .PS system kastowy jest dla europejczyka czymś obrzydliwym jak rasizm

    1. hinduswpolsce

      03/08/2017 at 13:51

      Hej Wojtek, co tu wspomniałeś jest bardzo ważne. W rzeczywistości wszystkie wojny, czy inne sprawy między ludźmi, które miały miejsce na świecie, były masowo napędzane. Ale czy to wszystko nie zaczęło się od jednej osoby lub ideologii danej osoby? Nie muszę mówić tu żadnych nazwisk, ale mam nadzieje, że wiesz o czym mówię? Indywidualizm uczynił wiele dobrego dla społeczeństwa. Indywidualizm pomógł nam budować lepsze domy, lepsze fabryki, wymyślać nowe leki itd itp. Przez ten post chciałem zwrócić uwagę jak indywidualizm jest dla mnie obcą koncepcją jako Hindusa. W naszym społeczeństwie, indywidualizm nie jest tak promowany jak w Europie. Ja nie neguję indywidualizmu, ale do dziś indywidualizm kojarzy mi się z egoizmem. Ale może dlatego, że jestem z innego społeczeństwa. Może pewnego dnia całkowicie zrozumiem tą koncepcję.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Follow

Get the latest posts delivered to your mailbox:

%d bloggers like this: