Vidyarambham

Vidyarambham, to Hinduska tradycja którą obserwujemy głównie w stanach południowych Indii, czyli w Kerali, Tamil Nadu, i w Karnataka, gdzie dzieci są wprowadzane do świata nauki, tańca, języków, i innych sztuk. Nawet do świata sztuki walki.

Vidyarambham jest uważany za idealny dzień na rozpoczęcie nauki w dowolnej dziedzinie.

Przykładowo, powiedzmy że ojciec lub matka gra na gitarze, albo śpiewają profesjonalnie, czy hobbistycznie, a chcą żeby swój syn, córka również dobrze umiał/ ła to zrobić w przyszłość. To rodzice wcześniej szukają jakiegoś artystę na osiedlu, albo poprzez dalszych znajomych, albo i nawet wśród rodzinę, i umawiają się z tą osobą, żeby w danym dniu, ten guru/ mistrz wprowadzał ich dziecka do świata muzyki, czy sztuki walki, czy do świata języków.

Vidyarambham, uważany jest za dzień, w którym bogini nauki Saraswati i nauczycieli muszą być czczeni przez Gurudakshinę. Co to jest Gurudekshina. Gurudekshina składa się z liśćmi betelu, orzecha areki, trochę pieniędzy, powiedzmy 5-10 dolarów, nowych ubrań, np. sari lub szalik. Zależy od płci guru. To damy żeby podziękować naszych nauczycieli i dostać tylko co najlepsze od nich, i żeby boginia nauki Saraswati również na nas patrzyła pozytywnie, i żeby opiekowała nas zawsze.
Ceremonia Vidyarambham może się odbywać albo w świątyni, albo w naszym domu.

W dniu Vidyarambham, kilka tysięcy ludzi udają się do świątyni razem z swoim dzieckiem. W kolejce czekają na błogosławieństwa od znanych pisarzy, poetów, śpiewaków lub sławnych literackich gigantów.
Ludzie to robią, ponieważ myślą że jeśli jakąś znana osoba będzie w świątyni, to ich dziecko również będzie znaną, utalentowaną osobą jak już będzie duży/ ża. A każdy rodzice by chcieli żeby swoje dzieci stali się lepszymi ludźmi w przyszłości. 🙂

Mój dziadek, dzięki temu że był znanym pisarzem w Kerali, był często zapraszany do ceremonii Vidyarambham. Ludzie słyszeli o nim, i o jego książkach i wierszach. Był więc dobrym guru dla dzieci.

Jak więc wygląda ceremonia?
w Tym dniu guru skorzysta z pewien mantry lub hymn. Mantra pochodzi z języka Sanskrytu.

Om Hari Sri Ganapateye namah, Avikhnamasthu, Sree Guruve Namah, Sree Saraswati Sahayam
to znaczy..
Pozdrowienia dla Hari / Pana Wisznu, bogini dobrobytu i Pana Ganapati.

Ta mantra jest napisana na piasku lub na tacy z ziarnami ryżu. Mistrz / guru bierze dłonie dziecka i prowadzi dłoń dziecka, aby napisać tę mantrę na talerzu.
Później mistrz ponownie pisze mantrę na języku dziecka ze złotym ornamentem. Dlaczego na języku? Z nadzieją że, gdy dziecko będzie dużym, i będzie mówił/ ła, słowa będą tak dobre jak by bóg to mówił. Pisanie na języku ma również przywoływać łaskę bogini nauki, tj. Saraswati. Pani siedząca na kwiatku lotosu. Pewnie gdzieś widzieliście 🙂 Jest boginią sztuki, muzyki, rzemiosła, nauki itp.
Bóg Ganapati jest synem Śiwy. Chwalimy również Boga Ganapati, ponieważ on usuwa wszelkie przeszkody z naszego życia.

Vidyarambham
Brat i kapłan na ceremonii.

A na zdjęciu, na ceremonii Mój brat, i trochę znany, albo i nie znany kapłan Damodaran potti. Jakoś moich rodziców ufali tego Pana, że zapraszali go na ceremonii.

Ja, mój kuzyn i brat wszyscy mieliśmy wprowadzeni do świata języków, przez tego Pana. Teraz Ja mieszkam w Polsce, kuzyn w Kanadzie, a brat w Malediwach. Ojciec żartuję że my wszyscy gdzieś tam na różnych kątach świata się odnajdowaliśmy. Dzięki temu Guru. No trochę prawda w tym jest.

Na koniec zdjęcie którą dostałem od rodziców. Przepraszam za moje nagie ciało.

Vidyarambham
po lewej, kuzyn, brat, ja i mama.

 

 

 

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Follow

Get the latest posts delivered to your mailbox:

%d bloggers like this: